Ben
yaralarını kanatan adam.
Attığım
günden beri,
Beni ben
eden ne varsa hepsini.
Yaktığım
günden beri
Bütün
defteri ve kitabı
Kaşıyorum
her gün yaramı
Acılar ve
ızdırap içinde iniltiler
Bulaşıyor, ithal pansuman bezine
Derinlerden
gelen sesler işitiyorum
Bir mutluluk
var bir eğlence
Neşteri
vurduğum ilk günde
Kangren
demişlerdi,
Çaresizlik
yolu kesince
Haramiler
istiyormuş dilediğince
İşte o
günden beri durmuyor,
Hep akıyor,
akıyor
Tarihin bin
yılda biriktirdiği
İnsanı
insan yapan
2
Ben itiraf ediyorum
kurt-ar-ılmış bir adamım
Düşmanlarım
kayırıyor beni
Dün
kellesini aldığım
Adamdan,
alıyorum şimdi öğüt
Ürettiklerimi
bu pazarda satıyorum
Kol kola
gezerken unutuyorum geçmişi
Baktığım ve
gördüğüm
İstikamet o
gelecekte.
Savurdum
yüz yıldır sağa ve sola
Eteğimde ne
varsa
Bin yıldır
boşuna biriktirmiş dedem!
Değersiz
taşlardan
Kum
çöllerinden çakılları
Kim deşiyor
çöllerin bağrını?
Ne
arıyorlar, bulamazlar ki boşuna
Güneşten
sakınacak bir gölgelik.
3
Ben kendine
küsen adam
Yargılarımı
değiştirdim
Yazımı,
kitabımı değiştirdim
Pusulanın
işaret ettiği yeri
Kıblemi ve
ibadetimi
Kıyafetimi
ve namus anlayışımı
Hafızamı
sildirdim
Çocuklarıma
masallardan tarih yaptım
Evimi,
camimi değiştirdim
İbriklerimi
sattım
Unuttuğum
günden beri abdesti
Cenneti ve
cehennemi görmedim
İnancımı
verdim
Bilimin
verdiğini kabullendim
Zenginliği
aldım
Fakirliği
verdim
İnsanlığı
özlüyorum
Adamlığı
terk ettiğim günden beri.
4
Ben boşluğa
konuşan adam
Hiçliğin
hülyasında sarhoş
Başı
dönmüş, gözü kaymış
Temiz
ırmaklarda yıkanmayı bırakıp
Fabrika
artıklarıyla kirletilen ırmakta
Balık
tutmaya yeltenmişim
Nasırlı
ellerin merhametini terk edip
Yumuşak
kalpsiz ellerde büyümeyi seçmişim
Çocukların
ana baba karşısında el pençe duruşundan
Bacak bacak
üstüne atışına terfi etmişim
Şarklı
olduğumdan utanıp
Ben de
garplıyım nutuklarıyla
Geçmişe
küfretmişim.
Bana sen
kimsin diyenlere bakıyorum
Bir şeyler
söylemek istiyorum
Ama
nedendir bilemiyorum
Ses
tellerim tutulmuş bağırıyorum
Kimse
işitmiyor.
Sahi ben
kekeme miyim?
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder