Müslümanların yaslı 366. günü...

Bir 365 dünya gününü daha yetim geçirdik
Gök kubbenin altında, dağalmış tesbih taneleri gibi
Ayrı ayrı
Başı kopartılmış yaralı ceylanlar gibi, yavrusunun kanıyla kına yakan mahzun anneler gibi
Bir 365 günü daha kara bulutlar arasında ürkek ceylanlar gibi tedirgin geçirdik
Her gün yanımızda birileri düşerken, sıranın her an kendisine geleceği korkusuyla yüreği pır pır eden anne ve baba telaşıyla bekledik

2 asırdır kanayan yaralarımız yine kanamaya devam etti
200 senedir kaybettiğimiz birliğimiz ve dirliğimizi yine bulamadan başımızı öne eğdik
100 senedir başı kopartılan ümmetin parça parça edilen uzuvlarının acı iniltileri ile geçti
Bu kadar acıyı bu dünya nasıl kaldırıryor Allahım, günlerdir düşündüm yatsı namazlarımdan sonra
aklımın daralan sınırlarında ufka baktım, iniltiler ve ağatlar hep bizim coğrafyalardan yükseliyordu
ağlayan analar al yazmalı, yetim kalan boynu bükük çocuklar hep bizim çocuklardı
topraklarımız üstünde naralar atan bu çirkin suratlı insanlarda kimdi Allahım
kimdi onlara yardım eden hainler, kimdi kardeş kavgasına ateş taşıyanlar, kim bunlar kaybettiğimiz başımızı saklayanlar ...kim?
bir 365 gün daha geçmesin Allahım bu acılarla
ne olur sen göster hakikatını bu şaşkın akıllara
bu karanlıktan çıkılırmı hiç kardeş kavgalarıyla
bir olmadan, diri olmadan, yüz yıl önce kesilmiş  başımızı bulmadan
ne olur Allahım, ne olur kardeş kıl bu ümmeti yaklaştır kalpleri
bir 365 gün daha geçmesin bilindik acılarla,


Ahmet Gürbüz
http://ahmetgurbuzblog.blogspot.com/