Bir bade dünya şerbetine değidirdinmi dudaklarını

Bir bade dünya şerbetine değidirdinmi dudaklarını
çıkmak için kalbinden bir hikmet
bütün kökleri ile sökün eder.
şımarmış nefis
dipsiz kuyusunda debelenmeyi bırakıp
al gelinliklere bürünmüş dünyaya
bütün kibri ve şehvetiyle döner yüzünü
döner, almayı da bilir, lakin
bir daha verir mi bilinmez dünya kendine dönenleri
Sallanır kurumuş bir yaprak gibi düşünceler
teslim olur irade
iman bin gider bir gelir
Hazlar pusu kurar akla
duyular şehvetin kamçısına mest olur
hakikate kapanır kapılar
insan çoğalır, çoklaşır, yalnız
vicdan yapayalnızdır kalın surlar içindeki hücresinde
ruyalar kaçmış
muhayyile yalnızlığa gömülmüştür
gönül ölüm sessizliğinde
hafıza, diplerde ve zirvelerde gidip gelmededir.
Çıkan bir hikmet
ölen bir irade
ve kararan bir gönül
ışığını yitirmiş bir kalp
kararmış ve sertleşmiş
Bir bade dünya şerbetine değidirdinmi dudaklarını
çıkmak için kalbinden bir hikmet
bütün kökleri ile sökün eder.