11 Temmuz 2013 Perşembe

Türk aydınının Avrupa bakışı '1839’dan beri'

Bir sevgilinin zebunu oldum yıllar yılı
Tuna boylarında dolaştım, Belgrat ovasında
Kosova’da Saraybosna’da at sırtında ömrüm hep yollarında
Vazgeçtim doğuya yürümekten sen saklanıyorken Viyana’da
Gerdanlıkla muskanı takacaktım o gün ince boynuna
Olmadı sevgili yapamadım, yıkamadım, yakmaya el vermedi
Şarklı merhameti, gönlüm razı olmadı sana zarar vermeyi
İşte o günden beri hep geri geri adımlarla seni sayıkladım
O gerdanlıkla muskayı boynuna takmayı ne çok isterdim
Olmadı sevgili olmadı yapamadım

Viyana önlerine geldiğim günler deki halim belli
Seni isterken her şey her bir şey kanatlı ruhum diri
Seni korkuttum bilirim bak şimdi çok üzgünüm
Seninle kol kola olmak için her şeyimi verdim
Sen ne istersen ben oyum artık anla ey sevgili
Herkes sofranda iken beni kapında bekletme sevgili

Bir sevgilinin zebunu oldum yıllar yılı
Görmez gözüm bakmaz oldu ondan gayrısına
Evimi barkımı terk ettim ne ana ne baba ne varsa
Yârin kapısında nöbetteyim yüz seksen yıldan bu yana
Bir görün hele bir görün ey dilber-i Dilara
Bak hayalin uğruna verdim her bir şeyimi
Geri dönülmez ufkun sınırındayım anla beni
Bıraktım senle harp etmeyi teslim ettim her bir şeyi
Unut geçmişi unut verilmiş kanlı mücadeleyi
Bak kapındayım kopartmaya çalıştığın başım
Kapının eşiğinde büyülü hayalinin sarhoşluğuyla serilmişim

Viyana önlerine geldiğim günler deki halim belli
Seni isterken her şey her bir şey kanatlı ruhum diri
Seni korkuttum bilirim bak şimdi çok üzgünüm
Seninle kol kola olmak için her şeyimi verdim
Sen ne istersen ben oyum artık anla ey sevgili
Herkes sofranda iken beni kapında bekletme ne olur sevgili

Bir sevgilinin zebunu oldum yıllar yılı
Hal hallar takmaya giderken prangalarına mahkumum
Bin yılda kazandığımı on yılda feda ederken
Görmez gözüm karanlıklarda meftunum, sarhoşum
Boynuma takılan tasma olsun oda yardan der boyun bükerim
Yeter ki açsın bağrını veririm boynumda asılı cevşeni
Veririm yıldızı gökten kopartıp indirdiğim hilali
Al sana karşılıksız sevgi al sana şanlı mazi
Ben unuttum hepsini bir sana anlatamadım bunları sevgili
Neden inanmazsın ki bak her şey belli
Eski tarih bile yeni bak her şey Ayasofya’dan belli
Ben eskici pazarında sattığımdan beri kendimi
Aklım ruhum hep senin esiri anla artık sevgili

Viyana önlerine geldiğim günler deki halim belli
Seni isterken her şey her bir şey kanatlı ruhum diri
Seni korkuttum bilirim bak şimdi çok üzgünüm
Seninle kol kola olmak için her şeyimi verdim
Sen ne istersen ben oyum artık anla ey sevgili
Herkes sofranda iken beni kapında bekletme sevgili



17 Şubat 2007- c.ertesi- Ümraniye

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder