Tuna
boylarında dolaştım, Belgrat ovasında
Kosova’da
Saraybosna’da at sırtında ömrüm hep yollarında
Vazgeçtim
doğuya yürümekten sen saklanıyorken Viyana’da
Gerdanlıkla
muskanı takacaktım o gün ince boynuna
Olmadı
sevgili yapamadım, yıkamadım, yakmaya el vermedi
Şarklı
merhameti, gönlüm razı olmadı sana zarar vermeyi
İşte o
günden beri hep geri geri adımlarla seni sayıkladım
O
gerdanlıkla muskayı boynuna takmayı ne çok isterdim
Viyana
önlerine geldiğim günler deki halim belli
Seni
isterken her şey her bir şey kanatlı ruhum diri
Seni
korkuttum bilirim bak şimdi çok üzgünüm
Seninle kol
kola olmak için her şeyimi verdim
Sen ne
istersen ben oyum artık anla ey sevgili
Herkes
sofranda iken beni kapında bekletme sevgili
Bir
sevgilinin zebunu oldum yıllar yılı
Görmez
gözüm bakmaz oldu ondan gayrısına
Evimi
barkımı terk ettim ne ana ne baba ne varsa
Yârin
kapısında nöbetteyim yüz seksen yıldan bu yana
Bir görün
hele bir görün ey dilber-i Dilara
Bak hayalin
uğruna verdim her bir şeyimi
Geri
dönülmez ufkun sınırındayım anla beni
Bıraktım
senle harp etmeyi teslim ettim her bir şeyi
Unut
geçmişi unut verilmiş kanlı mücadeleyi
Bak
kapındayım kopartmaya çalıştığın başım
Kapının
eşiğinde büyülü hayalinin sarhoşluğuyla serilmişim
Viyana
önlerine geldiğim günler deki halim belli
Seni
isterken her şey her bir şey kanatlı ruhum diri
Seni
korkuttum bilirim bak şimdi çok üzgünüm
Seninle kol
kola olmak için her şeyimi verdim
Sen ne
istersen ben oyum artık anla ey sevgili
Herkes
sofranda iken beni kapında bekletme ne olur sevgili
Bir
sevgilinin zebunu oldum yıllar yılı
Hal hallar
takmaya giderken prangalarına mahkumum
Bin yılda
kazandığımı on yılda feda ederken
Görmez
gözüm karanlıklarda meftunum, sarhoşum
Boynuma
takılan tasma olsun oda yardan der boyun bükerim
Yeter ki
açsın bağrını veririm boynumda asılı cevşeni
Veririm
yıldızı gökten kopartıp indirdiğim hilali
Al sana
karşılıksız sevgi al sana şanlı mazi
Ben unuttum
hepsini bir sana anlatamadım bunları sevgili
Neden
inanmazsın ki bak her şey belli
Eski tarih
bile yeni bak her şey Ayasofya’dan belli
Ben eskici
pazarında sattığımdan beri kendimi
Aklım ruhum
hep senin esiri anla artık sevgili
Viyana
önlerine geldiğim günler deki halim belli
Seni
isterken her şey her bir şey kanatlı ruhum diri
Seni
korkuttum bilirim bak şimdi çok üzgünüm
Seninle kol
kola olmak için her şeyimi verdim
Sen ne
istersen ben oyum artık anla ey sevgili
Herkes
sofranda iken beni kapında bekletme sevgili
17 Şubat
2007- c.ertesi- Ümraniye
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder