Ey oğul, inanınca bil ki emanet ehli olur insan, öyle ki
Yusuf'unu kaybeden yakub gibi kenan’a sığmaz olursun
Onun Yaşarmaktan gözleri durunca,
gönül penceresi ile arşa yürümüş
Ey oğul, Emanete sadakat gerek
Bütün dünya hakkı terk etse de sen dik durmalı
Musa gibi Turdan dönünce Nefsinin sakalından tutup hesap
sormalısın
Öyle ki
Davanı Meryem'in Mesih’i kundakta sardığı gibi sarmalı
Ali zülfikarıyla Hayber kapısına yürüdüğünde
Sen de onu yerinden oynatmalısın
Zeyd’in kesik kollarında taşıdığı sancağı
Ulubatlı Hasan gibi Roma’nın burçlarında dalgalandırmalısın.
Ey Oğul, Emanet ehliyet ister
Ehliyetse sevgi ve sadakat birde iman ister
İman yüzünü Efendime dönmemişse
Bil ki belamlar şeytanla bayram eder
İşte o zaman düşer, Kerbela’da Hüseyinler
Darağacında İskilipli Atıf Efendiler
Felçli koltuğunda Ahmet Yasinler…
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder